A! ta muzyka tak brzęczy, jak z ula dzwonienie pszczół- a my jak szerszenie: to mi się rzuca do garła ta duża wesołość narodowa, to mi się rozszerza głowa szumem, gwarnością, zawrotem i nawet mi jest wstrętny ból. POETA Daj rękę. DZIENNIKARZ Ech, daj mi pokój - wyjdę za próg - jak wieje od pól. Powietrza, powietrza!. POETA Daj dłoń. DZIENNIKARZ Daj mi spokój! SCENA
tłumacz przysięgły warszawa 9 POETA, RYCERZ. POETA Otwarła się toń! Upomina się o swoje Umarła.
Szumem, gwarnością, zawrotem
idzie ku nam z powrotem;
jakaś Przemoc wrotom grobu się wydarła,
oto, słyszę, woła:

RYCERZ
Daj dłoń!!

POETA
Puszczaj!

RYCERZ
Ty mój!

POETA
Puszczaj!

RYCERZ
Ty mój!!

POETA
Żelazem owita ręka,
żelazem zakryta skroń. RYCERZ Zbieraj się, skrzydlaty ptaku, nędzarzu, na koń, na koń, przepadnie przekleństwo, męka! POETA Co mówisz, okropne widziadło, na koń? - gdzie? - jak? Żelazna twoja dzwoni szczęka, żelazna więzi mnie ręka. RYCERZ Na koń, zbudź się, ty żak, ty lecieć masz jak ptak! Bioręć w pętle. POETA Na arkan mnie wiąże. RYCERZ Poznasz, ktom jest, gdy zaciążę- ty więzień mój, mnie służ; biorę przemocą. Ja Moc: za mną, przede mną ognia kurz; po drogach, po których lecę, drzewa się palą jak świece, ciskają się błyskawice, jak lecę, Duch: wytężaj, wytężaj słuch! POETA Puszczaj, przepadaj w Noc - o, ręce, ręce martwieją. RYCERZ Ty mój! POETA Precz.- RYCERZ Słysz grom. POETA Zatrząsnął się cały dom.: RYCERZ A czy wiesz, czym ty masz być, o czym tobie marzyć, śnić?.

POETA
Sen, marzenie, mara, wid:

RYCERZ
Jutro dzień! przede dniem świt!
Wiesz ty, czym ty mogłeś być?

POETA
Słowo, Widmo gończe!

RYCERZ
Zwiastun!!

POETA
Głos jak marzeń moich piastun;
Rycerz, Widmo, urojenie
przyoblekło szatę żywą. RYCERZ Krwi, krwi pragnę, krwawe żniwo! Wracam do dom w noc szczęśliwą, w noc ponurych wichrów łkań.
Wyspiański, Wesele tłumacz przysięgły warszawa fragment 580